Jestem wstrząśnięta historią 22-letniego francuza, Vincenta Humberta. Sięgnęłam po jego książkę poruszona opowieścią jego rodaka - Jean'a Dominiquea Bauby'ego.
Dało mi to do myślenia. Nie potrafiłabym odnaleźć się w położeniu żadnego z nich.
Nie wiem czy jestem nawet w stanie obiektywnie spojrzeć na eutanazję w tym momencie.
Chcę ich zrozumieć, ale przeczy to mojemu prymitywnemu zmysłowi który narzuca mi wolę do życia za wszelką cenę, wolę przetrwania.
To sprzeczne z ludzką naturą, prosić o śmierć.
"Przyjrzyjmy się faktom. Czy można stwierdzić, że naszej koncepcji istnienia ludzkiego odpowiada bycie sztucznie utrzymywanym przy życiu, czasami przez długie lata, w głębokiej i nieodwracalnej śpiączce?"
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz